nog iets

okidoki

De HERFST blaast op den hoorn, het wierookt in het woud
de geur van diepe bossen na de regen
O krinklende winklende waterding
Mijn lief, mijn lief, mijn lief.'
Zo sprak mijn lief mij toe.
Ik heb de liefde liefgehad
Eens viel mij het gevoel te beurt,
groot en meeslepend wil ik leven !
Waarom is het dat de liefde zo is ?
Luister want ik lieg niet als ik lieg.
Ik ben een God in ’t diepst van mijn gedachten
Als ik koning was en rijk en machtig,
in de oudste lagen van mijn ziel.
“Een heer van stand” strooit graag een glimlach om zich heen
Waarom glimlacht gij gelijk zij die niet liefhebben ?
De zon en de zee springen bliksemend open.
Onder de maan schuift de lange rivier
Ik sta met mijn hart in de ene en mijn hoofd in de andere hand
‘t Is goed in t eigen hart te kijken
nog even voor het slapen gaan.
Wat is de zin van ons verblijf op aarde ?
Dit is een voze wereld van geweld,
verzet begint niet met grote woorden, maar met kleine daden
Ach, laten wij geen ogenblik bederven.
Er stond een man te sterven, gewoon te sterven
Hier zit ik neer, wat moe en wacht geduldig,
nu weet ik nauwelijks meer wat ik hier moet
Misschien is ’t goed te sterven in de herfst,
heimelijk, achter haag en bomenrij
Straks is dit allemaal voorbij.
Er rest mij niets meer dan mijn lied te zingen.
De mens is eenzaam tot en met zijn dood.
Wees altijd zacht voor hen die eenzaam staan
De VRIEZEMAN kwam vannacht in het land.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *